ای آزادی!

ای مفهوم دریغ زیستن!

مرغی که در دلش

هوای عصیان انگاشته بود

به نا کجا پر کشید...

روزی در حصار امید

به دست

یاد یاران وفادار هرگز نبود!

به افق های خدای گونه جاودانگی

سقوط کرد...

به وهم خویش!...